Wiecie co to sarkopenia? W ostatnim czasie coraz więcej mówi się na jej temat. W skrócie jest to termin medyczny określający proces starzenia się mięśni, w wyniku którego dochodzi do powolnej oraz stopniowej utraty masy mięśniowej, a co za tym idzie spadku siły, wytrzymałości i szybkości. Wbrew pozorom, sarkopenia nie dotyczy tylko ludzi starszych. Coraz częściej dotyka osoby około 25-30 roku życia. Brak ruchu i niechęć do treningów nie jest oczywiście jedyną przyczyną sarkopenii, choć ma duży wpływ na jej pojawienie się. Wśród przyczyn sarkopenii wymienia się także niewłaściwy sposób odżywiania, zwłaszcza dietę ubogą w białko, choroby serca, płuc i wątroby. Sarkopenia może również wystąpić na skutek choroby nowotworowej lub zaburzeń hormonalnych.

Na czym polega sarkopenia?

Sarkopenia to zaburzenie, w przypadku którego obserwuje się stopniową utratę masy mięśniowej. A jeśli utrata masy mięśniowej to od razu trudności w poruszaniu się i wykonywaniu codziennych, nawet błahych czynności. Sarkopenia poprzez osłabienie siły mięśni, zwiększa jednocześnie ryzyko upadków i złamań kości. Licznie przeprowadzone badania wykazały, że proces utraty jednostek motorycznych związany jest z wiekiem człowieka i zaczyna się już około 30 roku życia. W ciągu kolejnych 20 lat utrata mięśni jest powolna. Później ten proces przyśpiesza. Po 50 roku życia masa mięśniowa zmniejsza się średnio o ok. 6 proc. na każdą dekadę, co oznacza, że u typowego 85-latka redukuje się ona prawie o 1/4 w porównaniu do stanu w wieku 45 lat.

Czynniki wpływające na pojawienie się sarkopenii

  1. Żywienie

Głównym czynnikiem żywieniowym, który zwiększa ryzyko wystąpienia sarkopenii jest brak odpowiedniej ilości białka i brak odpowiedniej ilości kalorii w diecie oraz chroniczna kwasica metaboliczna. Aby zachować masę mięśniową potrzebujemy odpowiednich ilości wysokiej jakości białka, które powinno pochodzić nie z jednego, a różnych źródeł. Spożywanie białka powinno być nierozerwalnie połączone z regularnym spożywaniem owoców i warzyw, przy jednoczesnym ograniczeniu spożywania produktów zbożowych.

  1. Hormony

Człowiek im bardziej się starzeje, tym bardziej traci wiele hormonów, zwłaszcza anabolicznych – hormon wzrostu, DHEA i testosteron. Bez właściwej ilości tych hormonów niemożliwe jest zachowanie beztłuszczowej masy mięśniowej, bez względu na to jak dobrą dietę i trening będziemy mieli. Dlatego też, tak ważne jest aby kontrolować poziom hormonów i jeśli zajdzie taka potrzeba, niwelować braki hormonalną terapią zastępczą. Dobrze jest raz na jakiś czas wykonać badania krwi pod kątem ustalenie poziomu hormonów, a także regularnie obserwować i konsultować się z endokrynologiem.

  1. Suplementacje

Niektóre witaminy i składniki odżywcze, jak np. kreatyna, białko serwatkowe czy witamina D są bardzo pomocne w walce z sarkopenią. Brak tych elementów w organizmie lub przynajmniej ich niedobór znacznie zwiększa ryzyko zachorowania na sarkopenię. Warto się badać i w razie czego uzupełniać wszelkie niedobory odpowiednimi suplementami.

W jaki sposób zapobiegać i leczyć sarkopenię?

Niby nie ma jednego sprawdzonego lekarstwa na przypadłość, jaką jest sarkopenia. Wykazano jednak, że stosowanie właściwej diety nie tylko zapobiega, ale także leczy przykrą dolegliwość. Przede wszystkim musimy upewnić się, czy dostarczamy organizmowi odpowiedniej ilości wapnia i witaminy D. Można to uzyskać stosowaniem diety, leków lub specjalnych, gotowych żywieniowych preparatów odżywczych, które pozwalają na zapewnienie odpowiedniego żywienia osobom z sarkopenią. Poza tym, musimy zaprzyjaźnić się z białkiem i spożywać je nie tylko w postaci mięsa, ale także roślin strączkowych i orzechów. Orzechy to wdzięczne i dobre źródło białka, które jednocześnie dostarcza organizmowi zdrowych kalorii. Chcąc obronić się przed chorobą, należy regularnie badać krew pod kątem hormonalnym. I jeszcze jedno – należy zadbać o systematyczną aktywność fizyczną. Przynajmniej 3 razy w tygodniu należy  dać porządny wycisk organizmowi.

Więcej na temat tego, czym jest sarkopenia, jakie są jej przyczyny, a także jak ją leczyć i jakie preparaty stosować, możecie przeczytać tutaj.